Kiedy małżonek nie dziedziczy – to pytanie, które pojawia się w wielu sytuacjach: gdy postępowanie o rozwód toczyło się jeszcze w chwili śmierci jednego z małżonków, gdy między małżonkami doszło do poważnych naruszeń, albo gdy spadkodawca podjął decyzję o wydziedziczeniu w testamencie. Poniżej omawiamy wszystkie ścieżki prowadzące do wyłączenia małżonka od dziedziczenia, zarówno z mocy prawa, jak i w wyniku orzeczenia sądu lub rozrządzenia testamentowego.
Kiedy małżonek nie dziedziczy
Małżonek może zostać pozbawiony prawa do spadku w czterech zasadniczych sytuacjach:
- gdy orzeczono prawomocny rozwód lub separację sądową;
- gdy spadkodawca za życia wystąpił o rozwód lub separację z winy małżonka i żądanie to było uzasadnione;
- gdy małżonek został uznany za niegodnego dziedziczenia;
- gdy spadkodawca wydziedziczył małżonka w testamencie.
Wyłączenie małżonka od dziedziczenia w dwóch ostatnich przypadkach wymaga orzeczenia sądu lub złożenia oświadczenia w testamencie – nie następuje automatycznie.
Dziedziczenie małżonka na zasadach ogólnych
Aby zrozumieć, kiedy małżonek nie dziedziczy, warto najpierw ustalić, jakie prawa przysługują mu w normalnych warunkach. Dziedziczenie małżonka regulują przepisy Kodeksu cywilnego. Gdy spadkodawca pozostawił dzieci, małżonek dziedziczy razem z nimi w pierwszej grupie ustawowej. Gdy dzieci nie ma, przechodzi do drugiej grupy – dziedziczy z rodzicami spadkodawcy.
Udział małżonka w dziedziczeniu ustawowym
Przy dziedziczeniu w zbiegu ze zstępnymi, udział małżonka nie może być niższy niż jedna czwarta, niezależnie od liczby dzieci. Gdy małżonek dziedziczy w zbiegu z rodzicami i rodzeństwem, jego udział wynosi połowę spadku. Przy braku zstępnych, rodziców i rodzeństwa małżonek dziedziczy całość. Kolejność grup spadkobierców i szczegółowe zasady ustalania udziałów regulują przepisy dotyczące tego, kto nabywa spadek po danej osobie.
Małżonek a inni spadkobiercy ustawowi
Małżonek należy do kręgu spadkobierców koniecznych uprawnionych do zachowku. Zachowek chroni małżonka i zstępnych przed całkowitym pominięciem w testamencie – przysługuje w wysokości połowy (lub dwóch trzecich przy trwałej niezdolności do pracy) wartości udziału, który przypadałby przy dziedziczeniu ustawowym. Wyłączenie małżonka od dziedziczenia ustawowego nie zawsze pozbawia go prawa do zachowku – zależy to od trybu tego wyłączenia, co wyjaśniono poniżej.
Sytuacje, w których małżonek jest wyłączony od dziedziczenia
Wyłączenie małżonka od dziedziczenia przy żądaniu rozwodu z jego winy
Najistotniejszy przepis w tym zakresie to art. 940 KC: małżonek jest wyłączony od dziedziczenia, jeżeli spadkodawca wystąpił o orzeczenie rozwodu lub separacji z jego winy, a żądanie to było uzasadnione. Wyłączenie następuje na mocy orzeczenia sądu – nie z mocy prawa.
Trzy przesłanki muszą zostać spełnione łącznie. Spadkodawca za życia wniósł pozew o rozwód lub separację z winy małżonka – albo będąc pozwanym, złożył odpowiedź na pozew żądającą orzeczenia winy powoda. Żądanie orzeczenia winy pozostawało aktualne w chwili śmierci spadkodawcy – cofnięcie wniosku o winę przed śmiercią powoduje, że przesłanka odpada. Wreszcie żądanie to musiało być uzasadnione, co sąd ustala w odrębnym postępowaniu już po śmierci spadkodawcy.
Wyłączenia może żądać każdy ze spadkobierców ustawowych powołanych do dziedziczenia w zbiegu z małżonkiem. Pozew należy wytoczyć w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o otwarciu spadku, nie później niż rok od śmierci spadkodawcy. Małżonek wyłączony traci prawo do udziału w spadku i do zachowku – przepis obejmuje zarówno wyłączną winę małżonka, jak i winę obu stron. Zagadnienia związane z rozwodem z orzeczeniem winy, w tym jego przesłanki i przebieg postępowania, regulują przepisy dotyczące rozwodu i separacji.
Niegodność dziedziczenia
Niegodność dziedziczenia to instytucja, na podstawie której sąd może uznać małżonka za wyłączonego od dziedziczenia, jeżeli dopuścił się jednego z czynów wymienionych w zamkniętym katalogu ustawowym. Należą do nich: umyślne ciężkie przestępstwo przeciwko spadkodawcy, nakłonienie go podstępem lub groźbą do sporządzenia albo odwołania testamentu, zniszczenie, ukrycie lub sfałszowanie testamentu, a także uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego określonego orzeczeniem sądu oraz uporczywe uchylanie się od obowiązku pieczy nad spadkodawcą, w szczególności wynikającego z małżeńskiego obowiązku wzajemnej pomocy.
Niegodność dziedziczenia stwierdza sąd prawomocnym wyrokiem. Powództwo można wytoczyć w ciągu roku od dnia, w którym zainteresowany dowiedział się o przyczynie niegodności, nie później niż trzy lata od otwarcia spadku. Małżonek uznany za niegodnego traci zarówno prawo do spadku, jak i do zachowku. Spadkodawca może uchylić skutki niegodności przez przebaczenie – nawet bez szczególnej formy, pod warunkiem że działał z dostatecznym rozeznaniem.
Wydziedziczenie w testamencie
Wydziedziczenie małżonka to jedyny tryb, w którym wyłączenie od dziedziczenia następuje wolą samego spadkodawcy wyrażoną w testamencie. Spadkodawca może pozbawić małżonka prawa do zachowku, jeżeli uprawniony: wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego; dopuścił się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci; uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych.
Przyczyna wydziedziczenia musi wynikać wprost z treści testamentu – sąd nie może jej domyślać się ani uzupełniać zeznaniami świadków. Wydziedziczenie pozbawiające małżonka zarówno udziału w spadku, jak i prawa do zachowku, jest najdalej idącą sankcją. Wydziedziczenie małżonka różni się od niegodności dziedziczenia przede wszystkim tym, że niegodność stwierdza sąd po śmierci spadkodawcy niezależnie od jego woli, wydziedziczenie zaś musi nastąpić za jego życia w testamencie. Jeżeli wskazana w testamencie przyczyna nie odpowiada żadnej z podstaw z art. 1008 KC, rozrządzenie traktuje się jako testament negatywny – wyłączenie od dziedziczenia bez pozbawienia zachowku.
Rozwód, separacja i unieważnienie małżeństwa a prawo do spadku
Najczęstszą sytuacją, w której małżonek nie dziedziczy, jest prawomocny wyrok rozwodowy. Z chwilą uprawomocnienia się wyroku wygasa tytuł do dziedziczenia ustawowego po byłym małżonku. Były małżonek nie jest już stroną dziedziczenia – chyba że spadkodawca pozostawił mu coś w testamencie sporządzonym po orzeczeniu rozwodu.
Separacja sądowa orzeczona prawomocnym wyrokiem wyłącza małżonka od dziedziczenia ustawowego na tej samej zasadzie – przepisów o powołaniu do dziedziczenia z ustawy nie stosuje się do małżonka pozostającego w separacji. Natomiast separacja faktyczna (bez orzeczenia sądu) nie wywołuje żadnych skutków w sferze dziedziczenia – małżonek zachowuje pełne prawa spadkowe do czasu wyroku.
Rozwód a dziedziczenie z testamentu to odrębna kwestia. Testament sporządzony w czasie trwania małżeństwa, w którym spadkodawca powołał ówczesnego małżonka do spadku, po orzeczeniu rozwodu co do zasady pozostaje ważny. Jednak sąd może – na wniosek zainteresowanego – orzec bezskuteczność zapisu na rzecz byłego małżonka, jeżeli z okoliczności wynika, że spadkodawca nie przewidywał ustania związku.
Czy wyłączony małżonek może żądać zachowku?
Odpowiedź zależy od trybu wyłączenia. Wyłączenie oparte na żądaniu rozwodu z winy małżonka, uznanie go za niegodnego dziedziczenia oraz skuteczne wydziedziczenie w testamencie mają ten sam skutek: małżonek traci zarówno udział w spadku, jak i prawo do zachowku – traktowany jest tak, jakby nie dożył otwarcia spadku.
Inaczej jest, gdy spadkodawca po prostu pominął małżonka w testamencie, nie wskazując żadnej ustawowej przyczyny wydziedziczenia – w takim przypadku prawo do zachowku zostaje. Po prawomocnym rozwodzie lub orzeczeniu separacji pytanie o zachowek małżonka w ogóle nie powstaje: osoba ta przestaje być małżonkiem w rozumieniu przepisów i traci tytuł do dziedziczenia z mocy samego faktu rozwiązania małżeństwa.
Sprawy spadkowe, w których pojawiają się kwestie winy, niegodności lub wydziedziczenia, należą do bardziej złożonych postępowań. W kancelarii DLB Legal w Gliwicach prowadzimy sprawy z zakresu prawa spadkowego: od stwierdzenia nabycia spadku i działu spadku, po spory o zachowek i wyłączenie od dziedziczenia.
Zobacz też: pomoc prawną w sprawach spadkowych. Sprawę poprowadzi radca prawny w Gliwicach.
